[KHR] กลอนฟิค 「D18」
posted on 19 Sep 2008 07:51 by psychologist-coo
กลอนฟิค 「D18」
เหตุเกิดจากจิ้มกลอนในโทรศัพท์ไป 7 บท = ="
(เนื่องจากไม่ได้สนพิธีเกษียณอาจารย์ <<< ออกแนวเลวแฮะ)
แล้วจึงมากดคีย์บอร์ดต่อจนจบ (ณ เวลา 0 นาฬิกา พอดี)
..................
สนองสิ้น ถ้วนทุกความ ได้ตามขอ
แต่สิ่งหนึ่ง ซึ่งหัวใจ ไม่เคยพอ
คือการรอ ใครสักคน มาสนใจ
ใช่เพียงมอง เพราะขยาด รึหวาดหวั่น
หรือมองฉัน เพราะแปลกตา น่าสงสัย
หากแต่ตรอง มองด้วยจิต พินิจไป
ถึงความใน ตัวตนนี้ ที่ฉันเป็น
คือบอสคา บัคโรเน่ นามดีโน่
คนตัวโต แต่ซุ่มซ่าม ตามท่านเห็น
ผมสีทอง ตาหวานใส แถมใจเย็น
กำลังโดน ซัดกระเด็น เซ่นทอนฟา
เล่าความหลัง ให้ได้ฟัง ดังสำเหนียก
พอร้องเรียก ยาใจเดียว "เคียวยะจ๋า~*"
ก็เจอเธอ เดินด้อมด้อม พร้อมศาสตรา
จ้องมองมา อย่างอาฆาต หมายปาดคอ
แล้วก็พลัน หวนสัญญา เมื่อคราเก่า
ที่สองเรา จะพบพาน แม้นานขอ
เพียงสองเดือน ให้เคียวจัง จงรั้งรอ
จะรีบกลับ มาเคลียคลอ ม่อน้องยา
แค่สองเดือน เหมือนแสนปี ที่ลาจาก
การงานพราก เราจากไป ใจห่วงหา
พอวันนี้ กลับมาพบ ได้สบตา
จงคืนมา สู่อกพี่ เถิดดวงใจ
"ไหนบอกว่า สองเดือน ไอ้กระล่อน!!
คนปลิ้นปล้อน หลอกกัน ให้หวั่นไหว!!
คิดว่าฉัน คนนี้ น่ะเป็นใคร!?"
คุณเธอใส่ มาเป็นชุด ไม่หยุดเลย
"อะไรกัน ช่วยหยุดเดี๋ยว เคียวยะจ๋า
ก็พี่มา ตามสัญญา แล้วน้องเอ๋ย
ไยเจ้าจึง ไม่จุมพิต พี่อย่างเคย?"
"เอาไปเลย ที่จะจูบ น่ะทอนฟา!!"
จบย้อนความ ตามที่รู้ ตรูไม่ผิด
ไยเจ้าหมาย ปลิดชีวิต พี่กันหนา?
พอน้องนาง เดินห่างไป พร้อมศาตรา
พลันคุซา คาเบะแจ้ง แถลงความ
"คุณดีโน่ หายไป กี่วันครับ?"
ม้าสดับ กลับยิ่งงง ตรงคำถาม
"ก็สองเดือน กับอีกวัน มิทันยาม
และตรงตาม ที่นัดไว้ ใช่ล่วงเลย"
คนถามฟัง ดังนั้น ก็ยิ้มให้
"คุณดีโน่ ผิดอะไร ใบ้เฉลย
หนึ่งคุณเคียว ยังรักคุณ เช่นดังเคย
สองก็เลย เชื่อคำคุณ กว่าสิ่งใด
สามคุณเคียว รักษากฎ เป็นแม่นมั่น
แม้คืนวัน ผ่านพ้นไป ไกลไฉน
จึงเร่งรีบ ทำทุกความ ตามหัวใจ
แล้วคุณไย ไม่มั่นคง ตรงสัญญา"
ดวงหน้าหล่อ ม่อแอบ(ซา)ดิสท์ คิดตามเหตุ
แล้วสังเกต เจตจำนง ตรงคำขอ
เราบอกไป ในสองเดือน เตือนให้รอ
แล้วร้อง"อ้อ... ก็แค่เลย มาหนึ่งวัน"
คุซาคา เบะได้ฟัง ก็ส่ายหน้า
"คุณยังมา บอกแค่วัน ไม่นึกฝัน
ไยคุณเคียว จึงรักคน แบบนี้กัน
คนลืมวัน ทิ้งคุณรอ แต่ผู้เดียว"
ม้าได้ฟัง ดังนั้น ก็กระจ่าง
ตาสว่าง ทันที ที่เฉลียว
"อย่าบอกนะ ว่าเมื่อวาน นี้เจ้าเคียว-
ยะไปเที่ยว รอฉันที่ สนามบิน"
คุซาคา เบะก็พลัน กลั้นหัวเราะ
"คือความจริง ที่แม่นเหมาะ มิผกผิน
เขาไปรอ กระทั่งตะ วันตกดิน
เขาจึงชิน ชาเฉย เมื่อคุณมา"
ดีโน่จึง รีบตามไป ไม่รอที่
ปล่อยให้มี อีกนาที ที่ห่วงหา
เรียกน้องนาง พลางริเริ่ม เจรจา
ที่ผิดไป ในสัญญา "ขอโทษ"ที
นัยน์ตาสวย ตวัดมอง ดังตรองคิด
ถึงความผิด ที่ให้รอ จนใจหนี
เตลิดไป ในห่วงหา
กลัวว่าคน คนนี้ ไม่กลับมา
"ฉันจะโกรธ โทษใคร ที่ไหนเล่า"
ในเมื่อเรา เป็นคนรอ และคอยหา
เขาไม่ได้ บอกสักนิด ถึงเวลา
แต่กลับให้ หัวใจพา มาหาเธอ
ดวงหน้านั้น แดงระเรื่อ เจืออยู่หน่อย
และไม่ปล่อย ให้สายตา มาเสมอ
ยังสายตา คู่นี้ ที่เจอะเจอ
โน่จึงเพ้อ ออกไป ในบัดดล
"รู้ไหมว่า ม้าตัวหนึ่ง ซึ่งเคยเหงา
และจมอยู่ ในห้วงเศร้า ไร้ใครสน
แต่พอมา ถึงวันนี้ ได้เจอคน
ที่คิดยล ในใจนั้น ที่มันมี"
ฮิบาริ พลันเลื่อนตา ขึ้นมาสบ
ราวอยากพบ คำยืนยัน ไม่หันหนี
แม้เขินอาย จนหมายปลิด ซึ่งชีวี
คนคนนี้ ที่เลื่อนหน้า มาใกล้กัน
"ฉันรักเธอ เสมอ นะเคียวยะ
และก็จะ รักต่อไป ดังใจฝัน
จากวันนี้ จะไม่มี แม้สักวัน
ที่ตัวฉัน จะผิดไป ในสัญญา"
ระยะห่าง ระหว่างกลาง เริ่มจางหาย
และกลับกลาย เป็นสัมผัส ที่โหยหา
ความหวานหอม สื่อผ่านถ้วน ทุกวาจา
และตรึงตรา ตราบชั่วกาล นานนิรันดร์

)
อ่านไปเคลิ้มไปทันที ชอบจัง >[]<b
#1 By [Pu]kky... on 2008-09-19 08:40