[K] Oneshot - - Onsen Crisis 「SaruMi」

posted on 10 Mar 2013 00:54 by psychologist-coo
 
 

Title: Onsen Crisis

Pairing: Fushimi Saruhiko x Yata Misaki

Rating: PG-18

Warning: บั้นท้าย (?)

Author's note:
 
- จากออฟฟิเชียลภาพนี้ [โปรดระวังหลัง] ทำให้เกิดแรงบันดาลใจเพี้ยนๆในการซุยฟิคนี้ขึ้นมาค่ะ
 
- ไม่เน้นภาษา ไม่เน้นเนื้อหา ไม่เน้นหื่น (แล้วมันเหลืออะไรให้อ่านล่ะนี่...)
 
- แฟนเกิร์ลซารุมิหื่นบั้นท้ายกันได้น่ากลัวจริงๆค่ะ *โดนเขวี้ยงผักใส่*
 

________________________________________________________________________________

 
 
 
 
 

 

                เป็นวันหยุดสบายๆที่นานๆจะมีครั้งหนึ่งของ Scepter4 ทั้งที แต่หัวหน้าของเขาก็ยังพามาออนเซนที่เดียวกับพวก Homra ซะได้

 

                “ชิ” ฟุชิมิเดาะลิ้นตามนิสัย พยายามอย่างยิ่งที่จะไม่ให้คำสบถพรั่งพรูออกมาตามที่ในหัวกำลังคิด

 

                ระหว่างนั้นมุนาคาตะ ผู้บัญชาการของ Scepter4 ก็ยืนพูดคุยกับ Red King และคุซานางิซัง ราวกับทั้งคู่เป็นแค่แขกที่บังเอิญมาเจอกันเฉยๆ แล้วหลังจากนั้นอีกพักใหญ่ ป้า.. พี่สาวที่เป็นลูกเจ้าของออนเซนก็โปรยยิ้มหวานสเน่ห์พร้อมกับแจ้งให้ทราบว่าเหลือห้องพักสำหรับแขกทุกคนแค่สามห้องเท่านั้น

 

                “งั้นให้ผมกับอิซานะ ยาชิโระห้องนึงจะได้มั้ยครับ” หมาดำ.. เด็กหนุ่มผมหางม้าที่พาเด็กผมสีขาวอีกคนมาด้วยรีบรับกุญแจห้องทันทีที่ป้า.. พี่สาวผู้ดูแลยื่นให้ แล้วจากไปในทันที

 

                ส่งผลให้ตอนนี้เหลือสองห้อง... กับแขกอีก 4 คน

 

                มิโคโตะซัง... คุซานางิซัง... หัวหน้า... แล้วก็รวมตัวเขาเข้าไปอีกคน...

 

                เฮ้อ... ไม่อยากอยู่กับใครสักคนเลยแฮะ

 

                ขณะที่เขากำลังคิดหาจังหวะชิ่งอยู่นั้นเอง เสียงฝีเท้าหนักๆเหมือนคนวิ่งมาอย่างรีบร้อนก็ดังขึ้นเข้ามาใกล้เรื่อยๆ

 

                “ขอโทษที่ให้รอครับ มิโคโตะซัง! คุซานางิซัง! เจ้าอ้วนมันไม่ยอมมาน่ะครับ!”

 

                คนมาใหม่รายงานอย่างตื่นเต้นออกนอกหน้า ก่อนจะหันมาเจอเขาแล้วทำหน้าเหม็นเบื่อ

 

                “แหงะ ซารุ...”

 

                “เพื่อน คุณเหรอครับ ฟุชิมิคุง” หัวหน้าหันมายิ้มรู้ทันอย่างน่าประเคนดาบเข้าให้

 

                พอเห็นบรรยากาศเริ่มมาคุ คนที่ดูเป็นผู้ใหญ่ที่สุดในนั้นก็เอ่ยอย่างเสียไม่ได้

 

               “น่าๆ ถึงยังไงวันนี้พวกเราก็มาพักผ่อนกัน ญาติดีกันไว้แล้วกันเนอะ”

 

                “นั่นสินะครับ” นี่เสียงเห็นด้วยจาก Blue King

 

                “อืม” นี่เสียงในลำคอสั้นๆที่ไม่รู้ว่าตั้งใจตอบรับหรือขี้เกียจคิดให้ปวดกบาลจาก Red King

 

                “เฮอะ” ส่วนคนตัวเตี้ยที่สุดยอมจำนนด้วยน้ำเสียงไม่พอใจนัก

 

                และ “ชิ”

 

               ... ยังไงเขาก็คิดว่านี่ไม่มีทางเป็นการพักผ่อนที่ราบรื่นอย่างเด็ดขาด

 

 

...........

 

 

                เขาน่าจะตระหนักได้ตั้งแต่เมื่อครั้งปาร์ตี้ส่งท้ายปี และน่าจะเดาได้จากการที่ผู้หญิงน่ารำคาญ... จากการที่อาวาชิมะ เซริ รีบลี้ภัยจากความคิดบ้าๆบอๆของหัวหน้าด้วยการบอกว่าเธอมีนัดล่วงหน้าที่สำคัญสุดๆอย่างเลี่ยงไม่ได้นั่นแล้ว แต่เขาก็ดันเผลอตอบรับส่งๆไปจนได้รับเกียรติให้เดินทางมาออนเซนเป็นเพื่อนหัวหน้าเพียงคนเดียวเท่านั้นจากสมาชิก Scepter4 ทั้งหมด

 

                น่าหงุดหงิดก็จริง... แต่เขาว่างจนไม่มีอะไรทำเหมือนกันนั่นแหละ

 

                ฟุชิมิที่ผูกผ้าขนหนูรอบเอวเรียบร้อยก็เข้าไปในโซนบ่อน้ำร้อน ถึงการไม่มีแว่นตาจะทำให้ทัศนวิสัยในการมองเห็นลดลงไปบ้าง แต่ไอน้ำร้อนก็ไม่ได้หนาจนทำให้มองไม่เห็นอะไรเลย

 

                อันที่จริง... มันเห็นชัดเกินไปด้วยซ้ำ

 

                เด็กหนุ่มผมหางม้าสีดำในชุดเสื้อกล้ามขาวที่ลงมือถูหลังให้เด็กหนุ่มผมขาวตรงหน้าอย่างตั้งอกตั้งใจราวกับกำลังทำความสะอาดรถยนต์มีค่าหลายร้อยล้าน ยังน่ารำคาญลูกตาไม่เท่าบุรุษ 3 คนในบ่อน้ำร้อนตอนนี้

 

                Red King ที่แช่อยู่ตรงกลางกำลังถือแก้วไวน์รับแชมเปญที่คุซานางิซังรินให้ ในขณะที่มืออีกข้างก็ถือจอกเหล้ารับสุราจากหัวหน้าเขาอยู่

 

                ทั้งสามคนพูดคุยกันด้วยบทสนทนาของคนแก่และไม่สนใจคนมาใหม่ยืนหัวโด่อย่างเขาสักนิด

 

                “ชิ” เดาะลิ้นได้ไม่นาน ‘ความเพลิดเพลิน’ ส่วนตัวของเขาก็ก้าวเข้ามาในเขตบ่อน้ำร้อน

 

               “อุ๊บ!” ฟุชิมิแทบตะครุบปากตัวเองไม่ทัน เมื่อเห็นหมวกกันแชมพูเข้าตาสีชมพูบนเรือนผมของอดีตเพื่อนสนิทชัดๆ และเหลือบไปเห็นเป็ดสามตัวข้างขวดแชมพูในขันที่อีกฝ่ายหิ้วมา

 

               “หัวเราะอะไรของแกฟะ! ซารุ!!” ยาตะทำสีหน้าเกรี้ยวกราดทันทีที่เห็นเขา แน่ล่ะ.. มันคงจะน่ากลัวกว่านี้ถ้าไม่มีออพชั่นเสริมสีชมพูหวานบนหัวเจ้าตัวล่ะนะ

 

               “เปล่าหรอกน้า...” เว้นวรรคด้วยน้ำเสียงยียวน “ก็แค่คิดว่าโตป่านนี้แล้วทำไม มิ-ซา-กิ-จัง ถึงยังใส่หมวกแบบนี้อยู่เท่านั้นเอง”

 

                “กะ-ก็.. ก็แกเป็นคนซื้อ...”

 

                “หา ว่าไงนะ!?” ทั้งที่ชอบโหวกเหวกโวยวายแท้ๆ แต่พอหน้าขึ้นสีแบบนั้นก็เอาแต่พึมพำอะไรไม่รู้แฮะ “ไม่ยอมโตสักทีน้า อ้อ... มิซากิยังเรียนชั้นประถมอยู่เลยนี่”

 

                เจ้าของแก้มเนียนที่ขึ้นสีแดงระเรื่อไม่รู้เพราะจากไอร้อนรอบตัวหรือเพราะสาเหตุอื่นใดเริ่มโวยวายอีกครั้ง “ใครอยู่ชั้นประถมกันห๊ะ!! ไอ้ลิงบ้า!!!”

 

                น่าแปลกที่มิซากิโวยวายขนาดนี้แต่พวกตาแก่..คนมีอายุสามคนยังคงจิบเหล้าและรินเหล้าให้กันอย่างไม่มีทีท่าว่าจะได้ยินสักนิด

 

                ชินเกินไปหรือโลกส่วนตัว(ของคนสามคน)สูงกันแน่นะ...

 

                “หืม ก็ดูขาสั้นๆนั่นสิ คิดว่ามันเหมือนขาของคนอายุ 19 รึไง หมี่~ ซา~ กี้~

 

                ปึด! เส้นเลือดที่ขมับของคนถูกหยามเหมือนจะแสดงความคุกรุ่นแทนเจ้าของ

 

                “อย่างน้อยขาชั้นก็เตะแกได้ละกัน!! ซารุ!!” ไม่ว่าเปล่า เจ้าตัวพิสูจน์สิ่งที่พูดด้วยการยกขาขวาแหวกผ้าขนหนูรอบเอวขึ้นเตะเขาจริงๆ

 

               อย่างน้อยสายตาเขาก็เร็วพอที่จะละจากใต้ชายผ้าขนหนูมายกแขนตั้งรับขาเรียวๆที่ฟาดเข้ามาเต็มแรงได้ทันล่ะนะ

 

               “สำรวมหน่อยสิ มิซากิ จะมาโชว์ความเวอร์จิ้นของนายในที่แบบนี้มันใช้ได้ที่ไหนกัน”

 

               ปึด! คราวนี้ยาตะขว้างขันไม้มาสุดกำลังแทน เขาหลบอาวุธจำเป็นของอีกฝ่ายได้ทัน แต่เป็ดสามตัวที่เขาจำได้ว่าครั้งหนึ่งยาตะสมัย ม.ต้น เคยบอกเขาว่าเป็น ‘ครอบครัวเป็ด มีพ่อเป็ด แม่เป็ด ลูกเป็ด ไงล่ะ’  ก็กระเด็นหล่นกระจายลงมา ทำให้ยาตะที่ก้าวเท้าเข้ามาตั้งใจประทุษร้ายเขาเป็นฝ่ายเหยียบลูกเป็ดลื่นล้มตกบ่อน้ำร้อนไป

 

               โครม!

 

               เมื่อน้ำในบ่อเป็นเกลียวคลื่นโถมใส่บุรุษสามคนที่แช่อยู่ก่อนหน้า ยาตะก็หวิดจะถูกเผาด้วยไฟของคุซานางิซังและเพลิงสีฟ้าอาฆาตของหัวหน้าโทษฐานทำลายบรรยากาศหวานๆ(?)เสียแล้ว

 

               โชคดีที่อีกฝ่ายสลบไปแล้วนั่นแหละ เลยไม่เจอการย่างสดทั้งเป็น

 

               “ฟุชิมิคุง... รบกวนพาเพื่อนของคุณไปพักด้วยครับ”

 

               ไม่ต้องให้หัวหน้าบอก เขาก็รู้ตัวดีว่าต้องเป็นคนทำหน้าที่นั้น เมื่อมิโคโตะซังหันมามองเหมือนพ่อตาเพิ่งเจอว่าเขาไปทำลูกสาวแกท้องและเมื่อคุซานางิซังหันมามองเหมือนแม่ยายที่ต้องการให้ลูกเขยแสดงความรับผิดชอบที่มาพรากความบริสุทธิ์ลูกสาวของหล่อนไป

 

 

.............

 

 

               “ชิ”

 

               ถ้าการเดาะลิ้นหนึ่งครั้งทำให้คนอายุสั้นลงหนึ่งวัน เขาก็คงเหลืออายุขัยอยู่อีกไม่กี่ปี

 

               สมัย ม.ต้น เขาเคยแบกยาตะขึ้นหลังอยู่ครั้งสองครั้ง มาตอนนี้อีกฝ่ายก็ไม่ได้สูงหรือหนักขึ้นสักเท่าไหร่ ต่อให้อุ้มในท่าเจ้าหญิงก็ไม่สะเทือนแขนเขาแม้แต่น้อย

 

               แล้วเหงื่อที่มันแตกพลั่กๆอยู่นี่คืออะไรกัน...

 

               เขามั่นใจว่าเคยเห็นเรือนร่างของอีกฝ่ายเกือบทุกซอกทุกมุมมาก่อน แต่ไม่ยักกะเคยรู้ว่าบั้นท้ายของยาตะ มิซากิขี้วีนจอมเหวี่ยงงานอดิเรกคือโวยวายคนนั้นจะนุ่มมือถึงขนาดนี้

 

               แล้วไหล่เล็กๆบางๆไม่สมอายุนี่มันคืออะไร ปากก็ย้ำนักย้ำหนาว่าตัวเองโตแล้ว ก็หัดมีกล้ามเนื้อให้มันสมกับเป็นผู้ชายซะบ้างสิ

 

               นั่นอีก... หน้าอกแบนราบแท้ๆ แต่ดันมีหัวนมสีชมพูให้เปล่าประโยชน์ทำไม!

 

               “ชิ”

 

               เขาเกือบจะโยนร่างในอ้อมแขนลงใส่ฟูกแล้ว ถ้าไม่เผลอเหลือบไปเห็นซอกคอขาวๆของคนหมดสติเสียก่อน

 

               ถ้าคอหักขึ้นมาคงจะ(ฝังจูบ)ลำบากสินะ...

 

               “นี่... ตื่นสิ... มิซากิ” ปลุกอย่างไม่ค่อยมีกะจิตกะใจจะทำนัก ระหว่างคว้ายูคาตะที่พับไว้ออกมาจากตู้ “ถ้าไม่ตื่นตอนนี้ นายจะหมดสิทธิ์ปฏิเสธการที่คนทรยศเปลี่ยนเสื้อให้นะ.. เฮ้!”

 

               หลับสนิท...

 

               ไม่สิ... จริงๆต้องบอกว่ายังไม่มีวี่แววจะฟื้น

 

               “น่ารำคาญชะมัด” ฟุชิมิเอื้อมมือไปปลดผ้าขนหนูซึ่งเป็นอาภรณ์ชิ้นเดียวออกมาจากร่างที่ยังสลบไสล ถ้าไม่นับอุบัติเหตุที่ยาตะยกขาขึ้นถีบเขาเมื่อครู่... ครั้งล่าสุดที่เห็นนี่ก็ตอนที่เจ้าตัวออกมาจากห้องน้ำชั้นสองของบาร์ Homra สินะ “เรียบเนียน.... ไม่มีขน...”

 

               นิ้วเรียวแตะลงบนส่วนปลาย

 

               “ตั้งแต่ ม.ต้น ที่ฉันสอนให้ นายได้ทำมันเองบ้างรึเปล่านะ..” เพราะเสียงอื้ออึงไม่ได้ศัพท์ที่ออกมาจากริมฝีปากบางนั่นแหละที่ทำให้นิ้วของเขาเผลอขยับไปตามส่วนโค้ง “มิซากิ...”

 

               ส่วนที่ถูกสัมผัสสั่นระริก... ต้นขาเนียนทั้งสองข้างหนีบเข้าหากันเหมือนเป็นปฏิกิริยาตอบรับของร่างกาย... ฟุชิมิลากนิ้วเหมือนกำลังวาดภาพ... เรื่อยลงมาจนถึงแนววาบหวามด้านหลัง...

 

               นุ่มและเต็มไม้เต็มมือจนอดบีบแรงๆที่บั้นท้ายเนียนๆไม่ได้

 

               “อื้อ... งื้ออ...” ยาตะพยายามสลัดตัวเองให้หลุดจากมือ(ป)ลิง จนแล้วจนรอดคนที่แต่ไหนแต่ไรก็ไม่เคยสู้แรงอีกฝ่ายได้ ยิ่งตอนไม่มีสติด้วยแล้ว ยิ่งเหมือนลูกแมวดิ้นเบาๆมากกว่า

 

               ฟุชิมิพินิจใบหน้ายามหลับที่ไม่ฉายแววเกรี้ยวกราดนั่น ระหว่างที่ปล่อยมือสองข้างให้เคล้นคลึงความเนียนนุ่มอย่างต่อเนื่อง... ใบหน้าอ่อนเยาว์แทบไม่ต่างไปจากเมื่อสี่ปีก่อน... ดวงแก้มที่ขึ้นสีระเรื่อ คิ้วเรียวที่มุ่นเข้าเหมือนรำคาญอะไรสักอย่าง ริมฝีปากที่เม้มเข้าเหมือนพยายามกลั้นเสียง... จะว่าไปก็ทำให้เขานึกถึงตอนที่เคยสอนอีกฝ่ายให้สัมผัสตัวเองเป็นครั้งแรกขึ้นมาจริงๆ

 

 

               ปากกล้า... ทั้งที่ยังคงความไร้เดียงสา

 

               ปากเสีย... แต่ก็ซุกซ่อนความหอมหวานที่ชวนลุ่มหลงยิ่งกว่าน้ำผึ้งใดๆ

 

               ปากนุ่ม... ที่ราวกับมีแรงดึงดูดให้โน้มตัวลงไปหา สังเวยปลายลิ้นให้ฉาบต้องยาพิษแสนหวานล้ำ

 

 

               ฟุชิมิเลื่อนมือจากบั้นท้ายขึ้นมาตามเอว... ขณะเดียวกันก็ลากปลายลิ้นตวัดจากยอดอกขึ้นมาตามลำคอ.. ชิดเชยปลายคาง.. และมาหยุดย้ำลงที่ริมฝีปากเนียนนุ่ม พยายามดันซ้ำๆเพื่อแทรกปลายลิ้นเข้าไป...

 

               รสชาติหอมหวานที่ไม่ได้สัมผัสมาเนิ่นนานเหมือนดั่งน้ำมันที่สาดกระเซ็นสุมไฟแห่งราคะ ยิ่งดูดดื่มมากเท่าไหร่ยิ่งเหมือนจะควบคุมสติไม่ได้มากเท่านั้น

 

               ฟุชิมิลากนิ้วผ่านส่วนปลายที่เปียกชุ่มของตนก่อนจะจรดมือระหว่างบั้นท้ายเนียนของร่างที่ไม่รู้ตัว...

 

               นิ้วแรกพยายามชำแรกช่องทางวาบหวาม... เพียงไม่ถึงหนึ่งข้อนิ้ว กล้ามเนื้อบริเวณนั้นก็หดเกร็งบีบรัดปลายนิ้วเขาอย่างต่อต้านขัดขืน

 

               ฟุชิมิยังฝืนจะดันนิ้วเข้าต่อไป...

 

 

 

               “ไม่ได้นะครับ ทำแบบนั้นเดี๋ยวยาตะคุงก็ช้ำหมดพอดี” เสียงที่ดังขึ้นทำให้คนฟังสะดุ้งเฮือก เพราะมัวแต่มอมเมากับร่างตรงหน้าเลยไม่ทันรู้ตัวว่าผู้บัญชาการแห่ง Scepter4 ผ่านประตูที่เปิดอ้าไว้ด้วยความที่ลืมเดินไปปิดเข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่ “ถ้ายังไม่เคยนี่ ผมแนะนำให้ใช้พวกเจลหล่อลื่นดีกว่านะครับ”

 

               “อย่าไปแนะนำแบบนั้นสิครับ ยาตะจังยังไม่ได้แต่งงานออกเรือน ไม่ควรทำเรื่องแบบนี้นะ” คุซานางิที่แย่งร่างเล็กคืนมาจากคนที่เกือบจะเป็นผู้ร้ายข่มขืน กำลังสวมยูคาตะให้กับยาตะ พร้อมๆกับมองมาด้วยสายตาคาดโทษ... สายตาเหมือนคนที่พร้อมจะเผาเขาให้ไม่เหลือแม้แต่เลือด กระดูก หรือขี้เถ้า...

 

               ทว่าคนที่มีความสามารถพอจะทำแบบนั้นกลับแค่ทำหน้าเบื่อหน่าย และเดินกลับออกไปรออีกห้องตามประสา Red King จอมอู้งาน

 

               “ชิ”

 

               มุนาคาตะตบบ่าคนเดาะลิ้นอย่างเห็นอกเห็นใจ แต่เมื่อแม่เขาอยู่ก็ไม่สามารถแนะนำลูกชายให้ทำอะไรไปได้มากกว่านั้น

 

 

 

..........

 

 

 

 

 

 (Maybe?) the END

 

 

Comment

Comment:

Tweet

อ่านแล้วขำพรืดทุกประโยคที่ขีดคาดค่ะ XDD
แต่แหม...อยากให้มีพาร์ทต่อหลังจากคุณแม่(?)ไม่อยู่แล้วจังเลย ฮาา แต่ลิง...เอ็งหื่นไปแล้วนะ! ลักหลับได้ไง!? จะทำก็ทำตอนยาตะจังตื่นเซ่!!
<<หะ?

ขำสามสูง(วัย)มากเลยค่ะ ฮามิโคโตะซังแลดูไม่ทำงานเลย ปล่อยเป็นหน้าที่คุซานางิซังหมด ว่าแต่มุนาคาตะซังกร่ะ...ไฉนไยท่านรู้ดีจริงเชียว??
แต่ออฟฟิเชี่ยลมันสุดยอดจริงๆ! บั้นท้ายบันซายยยย!!

#7 By ~Kumi~ on 2013-03-16 20:41

สมกับเป็นบอส!!! 
โอ๊ย น่ารักมากซารุมิ ว่าแต่ควีนเหมือนจะมาช่วย แต่ก็ขัดจังหวะชัดๆเลยน้า

#6 By preaw'sm on 2013-03-13 22:46

เดี๋ยวนะคะ....เริ่มเรื่องมาน่ารักมาก ยิ้มไม่หุบเลย แบบว่า
อ๊ายยย น่ารักมากจริงๆ...พอลิงเริ่มหื่น....โหะ.... =..=
เซอร์วิสของยาตะจัง!...กำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม..
พอควีนมา สะดุ้งตามลิงเลย พอคุณแม่มา.. กร๊ากกกกกกกก
มันฮาอ่ะค่ะ ไม่ไหวนะะะ โอย น้ำตาจะไหล ;/////;
มนคต.พูดแบบรู้ดีมากๆ..คนโดนมาก่อนย่อมเข้าใจสินะ ฮ่า
คซนง.ซังทำหน้าที่แม่ที่ดีก็ตอนนี้่ล่ะนะ! แต่ไอที่บลอกว่ายังไม่แต่งงานออกเรือน...ออกเรือน?...อ้อ...รอให้ลิงมาสู่ขอก่อนถึงจะยอมปล่อยให้ทำ(?)สินะคะ..
เชื่อว่ายาตะจังตื่นมาก็ยังไม่รู้เรื่องอะไร ฮ่าาา

#5 By TWINs on 2013-03-11 10:42

ออฟฟิเชียลนี่มันฟินดีจริงๆ (ไขว่ห้างจิบชา)
ฟิคนี้สุดยอดมาก! ไอเสามหนุ่มวัยแก่นั่นมันอะไรกัน!? แล้วคุโระ...นับวันเริ่มจะทำตัวเป็นศรีภรรยามากขึ้นเรื่อยๆแล้วนะเฟ้ย!
ลิงไม่ค่อยหื่นเล้ยยยย แอบมองใต้ร่มผ้าไม่พอ ยังพยายามพรากความบริสุทธิ์เขาอีก(??)ถ้าชอบบีบบั้นท้ายขนาดนั้นก็ไปซื้อดินน้ำมันมาบีบไป๊!(มันเหมือนกันป่าววะ=_=)
คุณแม่คุซานางิ(??)กับมุนาคาตะไม่น่าเข้ามาขัดเลย แต่อย่าลืมส่งขันหมากไปสู่ขอ(??)ด้วยนะ

#4 By PamaiPraewa on 2013-03-10 19:51

ต่อเถอะค่าาาา
ฟินตายยยยยยย

#3 By Minasaki Alexia on 2013-03-10 15:44

อ๊ากกกกกกกกกกกกก จบแบบชวนลงแดงให้อ่านต่อมาก แม้จะรู้ว่ามันจบแล้วก็เถอะ!!!
แม้นแรก : รูปภาพของออฟฟิเชียล รูปของออฟฟิเชียล ของออฟฟิเชียล... ทำไมเพิ่งเห็น!!!!! T[ ]T โหยยย ถ้าจะเซอร์วิสกันขนาดนี้ ของซีซั่น 2 ตอนคู่นี้คืนดีกันแล้วด้วยเถอะ!!!
เม้นสอง : ฟิคนี่มัน... ให้หลายอารมณ์มากเลยล่ะค่ะ จะว่าเอิ่ม... เสื่อม ก็ให้อารมณ์เสื่อมอยู่นะ จะว่าหื่น ก็อืมม หื่นนะ จะรั่วก็คงรั่วแหงๆ 5555+ แต่แหมมีหลากอารมณ์จริงๆ แถมยังมีสามพีอีกตะหาก ฮ่าๆ แต่ลิง!! นายมันลักหลับมิซากินี่หว่า!! เสียด๊ายย เสียดายย คุซานางิ(คุณแม่)ไม่น่าเข้ามาทันเล้ย (อ้าว?)

#2 By binlha on 2013-03-10 10:34

กรี้ดดดด ฟินตายยย โธ่มุนาไม่หน้าขัดเลยยยย แม่ยาย กับพ่อตา555 แม่คุซาดูห่วงลูกสาวมากแต่พ่อตานี่อะไรอู้ตลอดดด ลิงนายเกือบทำสำเร็จแล้ว!!! ยาตะลูกขี้เซามากแต่ก็ดีนะ อภมเป็ดสามตัวมันจะน่ารักเกินไปแล้ววว ฟัดยาตะ//โดนลิงเชือด ต่อเถอะ!!!!

#1 By k-myst on 2013-03-10 10:28